Z przyjemnością należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie kontynuuje pozytywną dla podatników linię interpretacyjną zainicjowaną wyrokiem z 2016 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 1251/15, którą następnie potwierdził NSA w wyroku z 14 marca 2018 r. (I FSK 854/16). Orzeczenia te w istocie doprowadziły do zmiany przepisów ustawy o VAT od 1 października 2021 r., kiedy to normodawca zdecydował się uzupełnić procedurę wyboru opodatkowania VAT dostawy nieruchomości korzystających z ustawowego zwolnienia z podatku – o opcję wyboru opodatkowania w treści aktu notarialnego dokumentującego dokonanie dostawy nieruchomości.
Przepis ustawy o VAT umożliwiający wybór opodatkowania poprzez zgodne przez obie strony zawiadomienie minimum dzień przed transakcją dostawy nieruchomości właściwego dla kupującego urzędu skarbowego w toku wykładni przepisów ustawy o VAT i dyrektywy VAT został uznany za nieproporcjonalny. Nieproporcjonalność tej reguły należy rozumieć w ten sposób, że był zbyt rygorystyczny w sytuacji złożenia tożsamego oświadczenia w treści samego aktu notarialnego, który w zakresie każdej transakcji zbycia nieruchomości trafia do urzędu skarbowego. W istocie efekt jest identyczny – organ jest zawiadomiony, strony zgodnie wybierają opodatkowanie transakcji – skutki dla stron i budżetu są identyczne.
To co zastanawia, to uparty fiskalizm towarzyszący wydawaniu interpretacji podatkowych przez Krajową Informację Skarbową. Mimo ugruntowanej linii orzeczniczej organ interpretacyjny w istocie ją ignoruje pogłębiając tym samym chaos wykładni prawa podatkowego – mimo, iż instytucja interpretacji podatkowych powinna być właśnie używana do eliminowania problemów w wykładni prawa podatkowego. Od lat można obserwować praktykę organu interpretacyjnego, który, jeśli przywołuje orzecznictwo, to tylko w tezach zbieżnych z aktualnie prezentowanym przez siebie poglądem.
Michał Wojtas – wspólnik, doradca podatkowy, doradca sukcesyjny