Oceniane orzeczenie jest jak najbardziej poprawne. Kwestia miejsca opodatkowania VAT usług związanych z nieruchomościami od lat przysparza podatnikom wątpliwości, choć w istocie temat w judykaturze i piśmiennictwie jest raczej rozwiązany. WSA w Gdańsku słusznie odwołał się do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyjaśniając rozumienie normy art. 29a ustawy o VAT. Sam tekst tej normy wskazuje na usługi związane z nieruchomościami, co może sprawiać złudzenie, że wystarczy korzystanie z danej nieruchomości, aby ten związek zaistniał w jej rozumieniu. Ale tak nie jest. Sposób interpretacji tego przepisu w ramach stanowiska podatnika przypomina podstawowy spór o wykładnię miejsca świadczenia usług związanych z nieruchomościami centów logistycznych w Polsce. Organy podatkowe uznawały, że zlecanie usług magazynowania oraz usług towarzyszących centrom logistycznym są w taki właśnie sposób powiązane z nieruchomościami tych centrów na terytorium kraju, dążąc do opodatkowania w Polsce tych usług świadczonych podmiotom zagranicznym. Spór ten rozstrzygnął wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. (C-155/12) w sprawie RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o. Od tego czasu kwestia miejsca opodatkowania dot. świadczenia usług związanych z nieruchomościami zaczęła być rozumiana przez pryzmat nierozerwalnego związku danej usługi z daną nieruchomością. Jeśli usługobiorca korzysta z konkretnej nieruchomości, to ta usługa jest opodatkowania w państwie jej położenia. Dlatego też WSA w Gdańsku dokładnie i cierpliwie wyjaśnił, że przedmiotem usługi jest dostarczenie danych o ruchach obiektów na orbicie, a nie korzystanie z danych konkretnych lokalizacji, nawet jeśli te dane lokalizacje są zakontraktowane między stronami.
Michał Wojtas – wspólnik, doradca podatkowy, doradca sukcesyjny
Wróć