Przejaw psucia demokratycznego państwa prawa można regularnie obserwować przyglądając się praktyce wydawania interpretacji podatkowych, bowiem sposób ich wydawania przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest bardzo często profiskalny bez uzasadnionej podstawy. Pod pozorem negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy kryje się brak logiki, brak uwzględniania orzeczeń sądów administracyjnych w podobnych sprawach, a czasami absurdalna argumentacja. Oceniana przez WSA w Białymstoku zaskarżona interpretacja jest takim właśnie przykładem. Rację ma sąd uchylając ją, bowiem żądanie uwzględnienia całej działalności Miasta jako organu władzy w prewspółczynniku dopasowanym do ocenianej działalności jest absurdalne na gruncie VAT. Nie jest to sprawa nowa ani skomplikowana, takich wniosków podatnicy złożyli wiele, a sądy mają jasną dominującą linię orzeczniczą, korzystną dla podatników. WSA wyraźnie i celnie wskazał, że analizowane przepisy dają prawo podatnikowi prawo wyboru innego prewspółczynnika działalności opodatkowanej do ogółu działalności niż ten proponowany przez MF. Po drugie, przepisy mówią o wyborze prewspółczynnika dopasowanego do danej działalności, czyli o bardziej reprezentatywnym sposobie określania proporcji, a nie o idealnej metodzie kalkulacji prewspółczynnika. Idealne obliczenie byłoby możliwe, gdyby można było przypisać wszystkie dane do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej. A wtedy nie byłoby potrzeby stosowania prewspółczynnika. Ponadto, standardem jest, że organ interpretacyjny nie wyjaśnia podatnikowi jak w opisanym we wniosku przypadku należy obliczyć, bowiem wskazuje jedynie na brak możliwości stwierdzenia że zaproponowany przez Miasto prewspółczynnik jest bardziej reprezentacyjny. A powinien. Organ interpretacyjny po prostu nie wywiązuje się ze swojego ustawowego obowiązku.
Michał Wojtas – wspólnik, doradca podatkowy, doradca sukcesyjny
Wróć