Ministerstwo Finansów 24 grudnia 2024 roku wydało interpretację ogólną nr DTS5.8092.4.2024 w sprawie kwalifikacji umów leasingu operacyjnego na gruncie przepisów o schematach podatkowych – dostarcza istotnych wskazówek, kiedy umowa leasingu może zostać uznana za schemat podatkowy. Interpretacja precyzuje, że tylko w przypadku spełnienia określonych kryteriów, takich jak głównie podatkowy cel zawarcia umowy, będzie ona podlegała obowiązkowi raportowania, a same standardowe umowy leasingu nie muszą automatycznie być traktowane jako schematy podatkowe.
Raportowanie schematów podatkowych przez leasingodawców jest nieuzasadnione w przypadku, gdy kryterium głównej korzyści nie jest spełnione, tj. jeśli leasingodawca nie ma wiedzy na temat spełnienia kryterium głównej korzyści. Jeśli leasingodawca nie zna motywacji klienta do zawarcia umowy leasingu i umowa ma standardowy charakter (np. typowa wysokość opłaty, standardowy okres trwania), nie ma podstaw do uznania, że kryterium głównej korzyści zostało spełnione!!!
Jeśli leasingodawca zaoferował klientowi leasing operacyjny po przedstawieniu korzyści podatkowych, lub posiada informacje, że umowa została zawarta głównie z uwagi na korzyści podatkowe, istnieje możliwość spełnienia kryterium głównej korzyści. Ponadto, jeśli leasingodawca wie (lub powinien wiedzieć), że klient domaga się ustalenia nietypowych postanowień umownych, które wskazują na cel podatkowy, również może to wskazywać na spełnienie tego kryterium. W takim przypadku spełnione będą warunki do uznania umowy za schemat podatkowy, który podlega raportowaniu do Szefa KAS.
Nowa interpretacja Ministerstwa Finansów w końcu precyzuje kryteria kwalifikowania umów leasingu operacyjnego jako schematów podatkowych, co eliminuje dotychczasowy automatyzm raportowania takich umów. Liczymy na więcej interpretacji i wskazówek w zakresie MDR i nie tylko.
Michał Wojtas – wspólnik, doradca podatkowy, doradca sukcesyjny
Wróć