Omawiana sprawa w ogóle nie powinna być przedmiotem sporu sądowego. Jest bowiem bardzo czytelna i nie wymaga pogłębionych analiz prawno-podatkowych. Niestety organ interpretacyjny ma tendencję do kwestionowania nawet oczywistych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych będących podstawą wniosku o jej wydanie. Gmina jako jednostka, która musi bardzo dbać o stan swoich finansów, nie ma innego narzędzia prawnego, aby móc potwierdzić poprawność rozumienia przepisów prawa podatkowego niż uzyskanie indywidualnej interpretacji we własnej sprawie. Chodzi przecież o gwarancję, że jej rozliczania VAT naliczonego są poprawne i nie narażą jej budżetu na ryzyko ewentualnego sporu z fiskusem.
Gmina w swoim wniosku wykazała, że ewidencja czasu korzystania z podziałem na niekomercyjny tj. nie związany z działalnością VAT i na komercyjny, czyli związany z działalnością VAT jest bardzo precyzyjny i wystarczający dla celów ustalania wskaźnika proporcji odliczenia VAT od wydatków utrzymanie pływalni. Podkreśliła, że nie dotyczy to jej przychodów z najmu powierzchni pływalni pod kawiarnię i SPA. Ten element był dla organu interpretacyjnego wystarczającym powodem do wydania negatywnej interpretacji, co budzi oczywisty sprzeciw. Argumentacja organu interpretacyjnego jest pozbawiona logiki i jest efektem profiskalnego podejścia. Oczywistym jest bowiem, iż wyodrębnienie powierzchni na najem i na pozostałą, nie tylko że nie wpłynie na najbardziej obiektywny wskaźnik proporcji jakim jest elektronicznie ewidencjonowany czas korzystania komercyjnego i niekomercyjnego w stosunku do tej ostatniej, a nawet ją zwiększy. Ponadto, nie można przyjąć innego obiektywnego wskaźnika jakim byłby stosunek przychodów z klientów niekomercyjnych i komercyjnych, bowiem niekomercyjni najczęściej nie wnoszą opłat, lub są one symboliczne. Za absurdalne twierdzenie organu interpretacyjnego należy uznać, że przyjęta metoda musi uwzględniać źródła finansowania wykonywanej działalności gminnego zakładu budżetowego. Należy przypomnieć, że metoda czasowa jest jedną z wymienionych w art. 86 ust. 2c ustawy.
Michał Wojtas – wspólnik, doradca podatkowy, doradca sukcesyjny
Wróć